Leonard was in de gelukkige omstandigheid dat hij een woning en een woonplaats had, vanzelfsprekend was dit allerminst in het huidige klimaat.
‘In het huidige klimaat’ kan betrekking hebben op de weersomstandigheden en in overdrachtelijke zin op een bepaalde toestand, een zekere denkwijze, een tendens, een gevoel binnen een gedeelte van of binnen de maatschappij als geheel. In dit geval heeft ‘in het huidige klimaat’ betrekking op de onzekere positie van werknemers op de arbeidsmarkt en de complicaties die daaruit voort kunnen vloeien, zoals het vinden en kunnen bekostigen van geschikte woonruimte, op een plek die aan de wensen of eisen voldoet van om het even welke werknemer en die van zijn of haar of hun gezin.
Leonard was een dag eerder vertrokken vanwege het zeer aangename weer dat voorspeld was, want bij zeer aangenaam weer kon hij zijn hobby het beste beoefenen en wat die hobby was, komen we misschien later te weten, maar relevant is het zeker niet, dat kan ik vast verklappen.
Wel relevant is het volgende:
Het universele geneesmiddel dat alle bekende ziektes kon genezen, was veilig opgeborgen in een speciale container. Die speciale container lag in de kofferbak van Leonards groene Volkswagen Polo uit 2019.
Verder treffen we aan in de kofferbak van Leonards auto:
Speelgoed van de kinderen – onder meer twee plastic zwaarden, een politie-uniformpje, een boevenpakje, een badmintonsetje, een doos kookboeken, een gevarendriehoek in een rode plastic houder, een geruite deken en tenslotte een kleine, antracietkleurige rolkoffer met wat kleding, want in het huidige klimaat wist je het maar nooit en dan kon je maar beter wel dan niet wat aan te trekken bij je hebben.
Bovenstaande ‘in het huidige klimaat’ heeft betrekking op de weersomstandigheden, meer specifiek het veranderlijke aspect van de weersomstandigheden. Het weer kan tenslotte zomaar omslaan, als een bootje op zee, als de sfeer in een voetbalstadion, als een pagina in een boek. Het weerbericht kan een goede indicator voor de eindgebruiker zijn, maar verrassingen vallen nooit volledig uit te sluiten. Het weer blijft tenslotte een natuurproduct.
De kleding die Leonard had ingepakt, was het vermelden amper waard. Gewoon, kleding. De reden dat ik er toch over begin, is om de lezer duidelijk te maken dat het personage Leonard iemand is, die eraan denkt om kleding mee te nemen als hij op weg gaat. Leonard bereidt zich voor op trips, dat wil ik graag helder hebben.
De container waar het universele geneesmiddel in zat, was ruwweg even groot als een ouderwetse broodtrommel en waar ik broodtrommel zeg, bedoel ik een variant die bijvoorbeeld thuis op een plank of in een keukenkast te vinden is, en waar diverse soorten brood in kunnen worden bewaard; van krentenbollen tot hele casino’s, wit of bruin, desem of volkoren, gesneden of ongesneden, niets is te dol, alles is mogelijk, ook buitenlands brood kan er in worden bewaard, alleen een Frans stokbrood zou vanwege de lengte een lastig verhaal worden, voor de rest waren er geen problemen te verwachten.
Op de container, die rood was, stonden twee witte letters, zakelijk en strak, alsof ze heel wat te betekenen hadden en in feite hadden ze dat ook:
UC
UC stond voor Universal Cure en dus niet voor Unified Contrast, Unintentional Compatibility of Under Construction, want de UC was helemaal af en werkte als een tierelier, dat was namelijk uitvoerig getest, het universele geneesmiddel zat niet voor niets in de rode container waar de witte U en C op waren gestanst.
Misschien waren de letters op de container geschilderd, dat kon ook.
Leonard was met zijn groene Volkswagen Polo uit 2019 op weg naar de plaats die het universele geneesmiddel het hardst nodig had.
Plusminus 140.000 mensen in deze plaats hadden last van ziektes waar het universele geneesmiddel korte metten mee zou maken, er was enorme behoefte aan de UC, dat hoef ik niet uit te leggen. De aandoeningen van deze mensen waren lang niet allemaal hetzelfde. De een had narcolepsie, de ander hiv, weer een ander had ebola, weer een ander had hepatitis, weer een ander had tinnitus, weer een ander had diarree, weer een ander had juist weer last van hartritmestoornissen, weer een ander leed aan een of andere vorm van kanker, weer een ander leed aan een andere vorm van kanker enzovoorts en dan laat ik heel veel ziektes en aandoeningen onbenoemd, maar dat ze wel degelijk voorkwamen en dat de inwoners er last van hadden, daar in die plaats, dat kun je gerust van me aannemen. Hoe dan ook, de UC wist wel raad met die ratjetoe aan ziektes en gelukkig voor de zieke mensen in die plaats was het universele geneesmiddel naar ze onderweg. Althans, een hoop mensen dachten dat zo was. Maar laten we niet op de zaken vooruitlopen.
Leonards reis verliep voorspoedig. Nog een kilometer of dertig en dan kon hij de UC afgeven bij het grote hospitaal in het centrum van de plaats, vrijwel meteen daarna kon hij zijn groene Volkswagen Polo uit 2019 ergens parkeren, zich omkleden en met zijn hobby in de weer gaan.
Bij nader inzien is besloten om het niet meer over Leonards hobby te hebben, omdat het
a. een oninteressante hobby is en
b. (spoiler alert!) Leonard de plaats toch niet zal bereiken en dus ook niet toe zal komen aan zijn hobby.
De reis verliep dus voorspoedig.
Tot de reis niet meer voorspoedig verliep.
Er waren geen incidenten. Het ene landschap ging naadloos over in het volgende en niets leek een succesvolle bezorging van de UC in de weg te staan, maar op zeker moment dacht Leonard:
‘Bekijk het maar.’
Het hoofdpersonage was een impulsief type.
Soms bestelde hij koffie, terwijl hij een seconde eerder zin had in een kroketje.
Leonard nam de eerste afslag die hij tegenkwam en zette koers naar zijn woning in zijn woonplaats, een reis die globaal net zoveel tijd in beslag nam als de heenreis.
Zijn vrouw was blij dat hij weer thuis was, net als de kinderen.
Met zijn vieren gingen ze naar de dierentuin en de kinderen kregen ijsjes.
Leonard en zijn vrouw aten ieder een patatje met.
De kinderen vonden de chimpansees, de antilopes en de olifanten het leukst. Ze konden niet kiezen.
De echtgenote van Leonard was gecharmeerd door het sierlijke zwemmen van de zeehonden, ook wel robben genoemd.
Leonard zag veel van zichzelf terug in de tapir.